Την είδα στο ημερολόγιο του ΣΠΑΖ ,όπως όλες τις σταρ και την ερωτεύτηκα….
Ρωτησε ο αδελφός μου που έχει κι εκείνος υιοθετήσει από τον ΣΠΑΖ τον δικό του σκυλούκο αν ήταν διαθέσιμη.
Την συναντήσαμε με τα παιδιά μου στην πλατεία που διοργανώνει ο ΣΠΑΖ συναντήσεις για υιοθεσία και την λάτρεψα….
Το πρώτο πράγμα που της είπα μόλις την πλησίασα ήταν: “θες να έρθεις στο σπίτι μου να ‘μαστε οικογένεια;” κι εκείνη με κοίταξε με το πιο τρυφερό βλέμμα.
Όλα τ’άλλα απλά ήταν θέμα χρόνου και διάθεσης!
Με τον μικρό μου γιο “κόλλησαν” επίσης από εκείνη την ημέρα σχεδόν ακαριαία. Ο σύζυγός μου είχε τους ενδοιασμούς του: Ειναι μεγάλο σκυλί…. και κουτάβι…..
Με τους εθελοντές του ΣΠΑΖ κανονίσαμε αρκετές συναντήσεις.
Με το σύζυγο, με τον άλλο μας σκυλάκο- ένα αρσενικό μαλτεζ-,γνωριμία στο σπίτι μας, αργά ,αλλά σταθερά και με συνέπεια η Συλια πλησίαζε ολοένα και περισσότερο στην οικογένειά μας και πραγματικά ευχαριστούμε όλη την ομάδα του ΣΠΑΖ γι αυτό.Τώρα ένα χρόνο μετά ειναι αναπόσπαστο μέλος του σπιτιού!
Με τη βοήθεια της εκπαιδεύτριάς μας μάθαμε να πηγαίνουμε βόλτα, όρια μέσα στο σπίτι αλλά κι έξω, κοινωνικοποίηση, να παίζουμε! Είναι εξάλλου εκτός από κουκλί και πανέξυπνη και ήσυχη και απλά μοναδική!
Την μεγάλη μου κόρη που είναι ΑΜΕΑ την προσέχει σαν αδελφή της….
Είναι απίστευτο πώς δίνει και παίρνει αγάπη από τον καθένα μας( είμαστε 6 άνθρωποι) με τον πιο ξεχωριστό τρόπο για τον καθένα από εμάς! Είναι επίσης απίστευτο πόση κατανόηση, σεβασμό και νοιάξιμο έχουν τα δυο σκυλιά μεταξύ τους κι ας είναι τόσο διαφορετικά!
Η υιοθεσία όλων των πλασμάτων έχει πάντα και τις δυσκολίες της όπως έχει και τις στιγμές ανείπωτης ευτυχίας και είναι κάτι που θα πρέπει να γίνεται με ωριμότητα.Ειδικά για τα σκυλιά ,αξίζει να δώσετε την ευκαιρία σε ένα αδέσποτο σκυλάκι όσο μεγαλόσωμο κι αν είναι να σας αλλάξει τη ζωή! -γιατί όντως θα το κάνει ! Κλείνοντας να πω ακόμα ενα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ και ένα τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ στους ανθρώπους του ΣΠΑΖ που ακούραστα βοηθούν σ’αυτό.
