Νικόλας

Εμφανίστηκε ένα πρωινό του Δεκέμβρη, ίσως λίγες μέρες νωρίτερα, πέρσι, πάνω στο βουνό.

Στο βουνό που αφήνονται οι σκύλοι, οι γάτες, τα κουνέλια, όλοι, να βρουν την τύχη τους.

Δυστυχώς δεν περιπλανιουνται όλοι οι σκύλοι, κάποιοι κάθονται και περιμένουν εκεί που τους άφησαν ακόμα και αυτό σημαίνει να πεθάνουν από την πείνα.

Ήταν αδύνατος πολύ και είχε το κεφάλι του κάτω σαν να ντρεπόταν εκείνος για την κακία του κόσμου.

Τις πρώτες μέρες μας φοβόταν παρότι του εξηγουσαμε ξανά και ξανά ότι δεν έχει πια τίποτα να φοβηθεί.

Μόλις πέρασε πολύ λίγο καιρός μας εμπιστεύτηκε, τα πέταξε όλα πίσω και δεν γύρισε να σκεφτεί το παρελθόν ποτέ ξανά.

Σήμερα κάνει ότι είναι δυνατό για να εισπράξει χάδια, αγκαλιές και λιχουδιές και φαγητό. Είναι πανέξυπνος και τρυφερός, στις εκδηλώσεις υιοθεσίας κάνει παρέα με άλλους σκύλους και κουρνιάζει σε ξένες αγκαλιές περιμένοντας αυτόν που θα του πει “πάμε σπίτι”.

Δεν έχει φοβίες, ανησυχίες, άγχη κτλ, δεν συμπαθεί τις ψιψινες και γενικά ζωάκια μικρά.

Είναι γεννημένος περίπου τον Ιούνιο του 2021, είναι στειρωμένος και υγιής, ζυγίζει περίπου 23 κιλά.